BAŞ YAZI

Təranə HACILI (RƏHİMLİ)

Hava təzəcə qaralmışdı. Həyət-bacada sakitlik idi. Nənəm hinə boylanıb toyuq-cücəni yoxladı, hamısının tarda büzüşüb yatdığını görüncə hinin qapısını bağladı. Sürahidən tutub həmişəki kimi ehmallı addımlarla ikimərtəbəli evin artırmasına qalxan pilləkənlə yuxarı çıxırdı ki, həyət qapısı açıldı. (Darvazanı bağlamağı unutduğu da indi yadına düşdü.) Darvaza önündə qonşu Rüxsarə göründü. O, “bəri gəl, buradır” deyə həyətə dəvət etdiyi yaşlı qadınla alaqapıdan içəri keçdi. Nənəm bu vaxtsız qonaqların gəlişinə təəccüblənsə də bunu biruzə vermədi. Rüxsarə üzbəüz qonşusu idi, darvazaları lap bir-birinə baxırdı. Lakin qonum-qonşu ilə get-gəl eləməzdi, nadir hallarda kiminsə qapısını açardı.

Vüqar ZİFƏROĞLU

GERÇƏK SEVGİ HEKAYƏSİ, GERÇƏK SEVGİLƏR ÜÇÜN…

Uzaqdan gələn yanıqlı bir ney səsi insanı xəyallar aləminə aparır. Bir türküdür neylə ifa olunan. İçində sevgi, xəyanət, sadiqlik və dönməzlik olan faciəli bir hadisəni yaddaşlara yüz illərdir ki, həkk edən və kimsənin unutmasına imkan verməyən bir türkü. Türkün özü kimi böyük bir sevgini əbədiləşdirən türkü. Bu səsdə bir möhtəşəmlik, bir əsrarəngiz sehr gizlidir.

Məhdimqulu Fəraqi

(1733 –  1797)

YUSİF DEYƏ-DEYƏ

Mən Yaqubam, ahi-zari
Çəkəm Yusif deyə-deyə,
Gözlərimin qanlı yaşın
Tökəm Yusif deyə-deyə.

– AİLƏSİNDƏN REPORTAJ

Rafiq Tağının vəfatını ailə üzvləri onun yaşlı anasından gizlədirlər, deyirlər ki, əsərlərinin tərcüməsiylə bağlı xaricə, Londona gedib

Yazıçı-jurnalist Rafiq Tağının evinə gedəcəyim andan məni bir neçə saat ayırırdı. İşdə olsam da,  ruhum çox uzaqlarda çırpınırdı və azadlıq istəyirdi. Hər dəqiqə pəncərəni açıb həyətə boylanırdım, elə bilirdim ki, hər kəs mənim hara gedəcəyimi bilir. Hətta göydəki buludların da məni duyduğunu düşünürdüm. Axı səhərə yaxın onlar öz göz yaşlarını ovuclarımda əritmişdilər. Özümə sığmırdım, darlıq içində var olan bir məkanda idim. Elə bil divarlar da hər tərəfdən üstümə gəlirdi və məni boğmaq istəyiridi.  Tez-tez də telefonu qaldırıb saata baxırdım. El bil saat da mənim təlaşımı duyub, axınını ləngidirdi. Nəhayət saat 2-ni keçdi və mən bütün varlığımı toplayıb iş yoldaşımla birgə bu yolculuğa çıxdım. Bizi metronun “Elmlər Akademiyası” stansiyasında Rafiq Tağının qardaşı İlqar Tağı qarşıladı və yazıçının evinə apardı. Səssizliyə qərq olmuşdum və yol boyu nə danışacağımı düşünürdüm. Axı bu ailəyə bircə quru təsəllidən savayı nə verə bilərdim ki.?!

Andjey Bursa (1932-1957; Polşa) –

Şair, nasir və dramaturq olmaqla bərabər, eyni zamanda rəssam idi.
Sağlığında 37 şeiri və bir hekayəsi çap olunub.
İlk kitabı ölümündən sonra nəşr olunub.
1957-ci ildə 25 yaşında ürək çatışmamazlığından vəfat edib.
Gənc ikən dünyasını dəyişməsinə baxmayaraq, onun şeirləri polyak ədəbiyyatında xüsusi çəkiyə malikdir.
1967-ci ildən Polşada  Andjey Bursa adına ödül təqdim olunur.