Qarakənd səmasında həlak olmuş şəhid jurnalist, Milli Qəhrəman Alı Mustafayevin 60 illiyinə
I
Yurdu Əsli bildin, Vətəni sevdin,
Sevginə qul oldun sən Kərəm kimi.
Libaslar içində kəfəni sevdin,
Geyməmiş kül oldun sən Kərəm kimi.
“Qara Keşiş” qara çəkdi yoluna,
Qara tabutunda ruhun pərişan.
“Qara Kənd”lər gün ağlamaz halına,
“Qara qutu”larda ahın pərişan…
prof.dr. Nizami CƏFƏROV
Əzizim Vaqif! Mən sənin səmimi şair (və insan) olduğunu həmişə bilmişəm, ancaq hamıya ünvanladığın son kitabındakı (“Hamı”dakı) qədər nəinki səni, Azərbaycan poeziyasında hələ heç kəsi belə səmimi görməmişəm. Hətta mənim (və sonra sənin) klassik həmyerlin (və adaşın) Molla Pənah Vaqif də heç də həmişə bu qədər səmimi olmamışdı:
Hər naza umsunan it oğrusudu!
Nazından usanan itoğlusudu!
Elə bil ərköyün toy toğlusudu
Sabahdan hərlənir naz aramızda.
Zirəddin QAFARLI
TÖKÜLƏN DOLMURSA…
Bu dünya dediyin bilirsən özün,
Cavabsız sualdır, sualsız cavab.
Üstündə gəzdiyin bu yer üzünün
Bir ucu günahdır, bir ucu savab.
Mən sənin qədrini bəlkə bilmədim,
İndi bu həsrəti daşıyım necə?!.
Bircə yol zülmünü çəkə bilmədim,
İndi xoş günləri yaşayım necə?
ÖLÜMÜNE KARA SEVDA
Üzgün gezindiğim sevda yolları
Gözlerim nemlenmiş şaşı görürüm
Bir aşık uzanmış düşmüş kolları
Gözünde demlenmiş yaşı görürüm
Gönlüne bir ahu güzel takılmış
Kara sevda çekmiş gönlü yakılmış
Herkesler hor görmüş itip kakılmış
Saç sakal karışmış başı görürüm
Ara məsafə uzun və maraqlı olanda…
Bəlkə də kimsə mənimlə mübahisə edəcək, fikirlərmi doğru saymayacaq və yaxud da bu fikirlərdə bir pafos axtaracaq. Deyə bilmərəm, ancaq hər nə olur olsun, mən bütün hallarda öz fikrimdə qalıram və inanıram ki, hər bir söz adamı qələminin gücündən asılı olmayaraq, özü özünü yazır, öz iç dünyasının şəklini çəkir. İndi buna kim nə qədər müvəffəq olursa, bu artıq onun istedadının, qələminin qüdrətindən, gücündən asılı olan bir məsələdir. Bir az loru desəm, naşı bənna da divar hörür, əl qabiliyyəti dillər əzbəri olan da. Əslində ikisi də bənnadı.
/27 iyun 1983-cü ildə Borçalıda doğulub. Hazırda Bakıda(Bakıxanovda) yaşayır /
ÖMÜR ŞADARAM
“Doğru, yalan aramasan yaxşıdı…”
Necə aramayım doğru-yalanı,
Ömrümü ələmir ömür şadaram.
Ələmir, gözləri tutulubsa bil:
Səni mənsizliylə bölür Yaradan.
Bölür doğruları, bölür yalanı,
Yalan acizliyin təcəllisidir.
Mənim həyatımda indi doğrular
Güldən ayrı qalan bülbül səsidir.
Günay Ümid
YENİ İL
Təzə ilə girdik
Köhnələri atdılar,
Təzələri aldılar.
Nə köhnəni atmağa
əlim gəldi
nə təzəni almağa
gücüm çatdı.
Amma mən də hazırlaşdım
Təzə ilə…
Soylu Atalı
Folklor xalqın milli-mənəvi varlığını ifadə eləyən əsas keyfiyyətlərdən biridir. Bizim üçün bunun da mərkəzində aşıq sənəti durur. Dastanlarımıza yaxşı baxın, – qəhrəmanlarımızın hamısının sinəsində saz var. Dastanlarımızın döyüş qəhrəmanları meydana təkcə qılıncla deyil, sazla giriblər. Baxmayaraq ki, döyüşlərdə qan var, ölüm var, məğlubiyyət, qalibiyyət var – sonucda işığa çıxma var, çünki saz var, söz var. Saz – qalibiyyətin ali ruhu kimi çıxış edib. Saz mərdliyin harayını çəkib, namərdliyin üzərinə yeriməyə haylayıb – Koroğluda olduğu kimi. Bizim ulularımız sazla qalib gəliblər. Mərdlik və saz – igidin birüzlülüyüdür. Sinəsində saz olan – Həmzəliyə aldanar, ancaq Həmzəliyə enməz.
Şahin QƏDIRLİ (ÜLVİ)
BAHARDAN QIŞA KİMİ
İnsan yaşa dolduqca saçlar olar qar kimi,
Geniş dünya görünər gözlərinə dar kimi,
Fəqət, libas deyil ki, soyunub dəyişəsən,
Ət sümüyün üstündə köhnələr paltar kimi.
Deməyin ki, dünyaya gələn, gedən naşıdı,
Bu həyatla ölümün tükənməz savaşıdı,
Hansı təzə,tər çiçək solmağa məhkum deyil?
Dünənin təzələri bu günün nimdaşıdı.
GECİKDİKLƏRİM, TƏLƏSDİKLƏRİM
Ümidi yığılmış soyuqların
üstünə çəkilər GECİKDİKLƏRİM,
barmaqlarını qatlaya-qatlaya
hesablaya-hesablaya
xatırlayarkən
dönüb də sağa-sola-
dəyişən, dəyişməyən çevrəyə
baxarkən
bir az gecikər TƏLƏSDİKLƏRİM.