YAZILAR

Rəhman Bəhmanoğlu (Laçınsız)

Laçın! – Ulu yurd, qəhrəmanlar diyarı! Əlçatmaz zirvələrinlə, uca dağlarınla, qalın meşələrinlə, sərin – dişgöynədən buz bulaqlarınla, tükənməz sərvətinlə, coşğun – qıjhaqıjla axan dağ çaylarınla fəxr edirdi sənin oğulların, igid ərənlərin, hər vaxt düşmənə meydan oxuyan yüzlərlə qəhrəmanın…

Laçın, sən, sənin dağların, özü kimi cəsarətli, əyilməz, vüqarlı, qorxmaz igidlərin – Soltan bəyin, Xosrov bəyin, Qaçaq Nəbinin, Oktay, Kamil, Şahverdi, Qorxmaz kimi milli qəhrəmanların, İslamın, Vaqifin, ölümün gözünə dik baxan Rzanın, Elnurun, Ramizin, Arazin, İsanın, Mehmanın, Yusifin, doğma torpağından çıxmağı qeyrətinə sığışdırmayan 75 yaşlı Yusifəli kişinin, 72 yaşlı Kamran bəyin, İmamverdinin və onların dəstəsindən olan neçə-neçə qəhrəman oğulların vətəni idi.

Divanə Ozan Təklə (Agayar Xələfoglu)
müstəqil yazıçı

Ciddi ədəbiyyata gəlmək təhlükəli işdir

Darıxmaqdan ötrü darıxmaq” silsiləsindən

…Təəssüf ki, bu gün Azərbaycan hekayələrini oxuyanda oxucu Kuba hekayələrini oxuyansayaq darıxır. Hekayə yazmaq eksperiment meydanı deyil. Narahatlıq keçirəndə lazımi cizgilər barədə təsəvvürlərə uyğun olaraq ümidlərin boşa çıxmayacağına inanmaqla müqayisəedilməz gər­gin­liklə açıq-aşkar başqa bir çarəsizlik içində belə alınacağını təsəvvürə belə gətirmək olmur, ancaq hekayəyə tələbat gündən-günə artır.

Samir SƏYYADOĞLU

EŞQ

Sanki hər kəs doğma, bir biz yad olduq
Dünya başımızda dönənə kimi.
Nə tez ögeyləşdik, nə tez yad olduq?!
Biz ki sevgiliydik dünənə kimi.

Kitablar da dərdləşir (öykü)

Kitab oxumayanlara həsr olunur

Hər sabah olduğu kimi, bu gün də özündə 58000 söz, söz birləşməsi və cümləni gəzdirən “Azərbaycanca – İngiliscə lüğəti” yuxudan sahibindən tez durmuşdu. Saat 07:20 – ni göstərəndə artıq sahibi də yuxudan qalxmışdı. Əl üzünü yuyub, yeməyini yeyən sahibim məni (“Azərbaycanca İngiliscə lüğəti”) də qoltuğuna alıb işə yollandı. Sahibim ali məktəbi yenicə bitirən gənc oğlan idi. Məni 3 gün öncə metroyla üzbəüz keçiddəki kitab mağazasından almışdı. Ailə quran böyük qardaşıyla sahibimin telefondakı danışığından belə başa düşmüşdüm ki, sahibim 1 həftə öncə özünə özəl şirkətlərdən birində iş tapıb.

Sona Vəliyeva

Fərid Təbrizə şeir müsabiqəsinə getmişdi. Mən qəti əminəm ki, o, bu müsabiqəyə hazırlaşdığı günlərin birində mütləq Təbrizi yuxusunda görüb, bəlkə də dediyi şeiri də yuxudan ayılanda öz qulaqlarında səslənib. Amma ağlına da gələ bilməzdi ki, canı qədər sevdiyi, həsrətində olduğu Təbrizdə şərin, böhtanın girdabına düşəcək. Bugünkü vəziyyətdə Fəridin yaradıcılığının məna axarında əsil həqiqətin qiymətini verməyə çalışdım. Onun fikrincə həqiqət nədir? Həyati reallıqlar və reallığın qiymətləndirilməsində ədalətli ölçülərlə çalışmaq. Fərid deyir ki, qəbul etmədiyimiz həqiqətlər bizim etirazımızdırmı? Bu gün istəsək də, istəməsək də bu acı reallıq Bakı-Təbriz məsafəsində, həqiqət və böhtan ölçüsündə Fəridi bizdən ayırır.