Məmməd İSMAYIL
(“Odlar diyarı” silsiləsindən)
O doğulub anamın laylalarından,
o böyüyüb əfsanələr, nağıllar qədər.
Keçmiş ilə gələcəyin vaxt ekranında
şimşək kimi çaxıb getmiş oğullar qədər,
Rahid Ulusel
Azərbaycanda Atatürk Mərkəzinin Beynəlxalq əlaqələr şöbəsinin əməkdaşı, fəlsəfə elmləri doktoru, professor*
Genezis. Arxaikadan sivilizasiyaya keçid o zaman baş verir ki, “təbiət yaradıcılığı”ndakı mükəmməllik insanın yaradıcılıq aktlarına əvvəlcə stixiya halında, sonra isə daha məntiqi axarla proyeksiya olunaraq onu cilalayır və bu proses varlığın ilahi harmoniyasının dərkinə, onun daha kamil formada əks etdirilməsinin dürlü variantlarının tapılmasına doğru dərinləşir. “Ustad təbiət” ustad insanı yetişdirir. Ustad insan Klassikanı yaradır. Antik çağda insan yaradıcılığı klassik kamilliyinə çatır. Klassika öz gələnəyini, meyarlarını, dəyərlər sistemini, universalilərini, məktəblərini yaradır.
BARAT VÜSAL
ÜNVAN
Allahı tək türkdənəm,
Varlığı haq türkdənəm.
Dərbənddən,Borçalıdan,
Təbrizdən, Kərkükdənəm.
Mustafa ZİYA / KƏRKÜK
TORPAQ
(Şəhid Yavuz Əfəndioğlu və bütün Türklük şəhidlərinin əziz ruhuna)
Bu torpaq susamış can, qan istəyir,
Bu torpaq xınalı qurban istəyir.
Tozunu qoparan, daşını dələn,
Yağız atlılara dövran istəyir.
(1989-cu ildə Bakı şəhərində doğulub.
Sumqayıt Dövlət Universiteti Filologiya fakültəsinin məzunudur.)
DÜNYANIN GÖZƏL ŞERİ YUNUS ƏMRƏDƏN GƏLİB
Dastanlar bu torpağa düzüləndə bildim ki,
Dünyanın gözəl şeri Yunus Əmrədən gəlib.
Göz yaşına çevrilib süzüləndə bildim ki,
Dünyanın gözəl şeri Yunus Əmrədən gəlib.
Karol Voytıla –
mərhum Roma Papası II İohan Pavel – filosof, dilçi, aktyor, dramaturq və müəllim olmaqla bərabər, həm də bir polyak şairi idi.
Onun şeirlərindən örnəkləri şair-çevirmən Rəfail Tağızadənin təqdimatında BizimYAZİ oxucularının diqqətinə sunuruq:
Aliya ƏSƏDOVA
DO.
Əllərini Günəşə sarı yellə, qoyma keçib gedə, əgər o getsə, sabahkı duaları söyləyə bilməyəcəksən. Yenə dalaşacaqsan kiminləsə və yenə kiminsə günahına batacaqsan.
Günah nə vaxtdan batası olub???
Qalib ŞƏFAHƏT
ÇIXDIM
Alovlandım, alovlandım,
Tüstü olub göyə çıxdım.
Yerdə qoydum adamları,
Allahı görməyə çıxdım.
Keçdim buludun içindən,
Odun, alovun içindən.
Qohumun, yadın içindən
Hamıya köməyə çıxdım.
AL ÜMİDİMİ
Kağızım çəkilib qəlbimin üstə,
Qələmim əriyir qəlbimin üstə…
Bu gecə bölünüb dərdimin üstə
Biri sənə düşəcəksə,
al ümidimi!