Yeşim Özcan –
EkoAvrasya Dergisi Editörü
Türk Dünyasına yönelik çalışmalarıyla tanınan Dünya Genç Türk Yazarlar Birliği, Azerbaycan Gençlik Bakanlığı Gençlik Fondu’nun destekleriyle 05-11 Kasım 2012 tarihleri arasında “Geldik, Gördük, Yazdık” Projesi kapsamında Bakü’de Türk devletleri ve topluluklarından gelen genç yazarları ağırladı.
İlham İsmixanoğlu
Atası öləndə üç yaşı vardı Xoşbəxtin. Heç üç dəfə ata deməmişdi. Ayağı sınıq olduğundan gipsə salmışdılar deyə, heç üç dəfə atasının üstünə attanmamışdı da. Belə deyirdilər ki, atasını atası aparmışdı…
Bir il sonra anasını da anası apardı. Anası – Ataman Güleyşə. Gözü geridə – ağlaya-ağlaya, hönkürə-hönkürə getdi anası anasıyla. Ayağı yenə gipsdə idi Qızcığazın. Durub arxasıca qaça bilmədi. Yaxşı ki bilmədi…
Yolka işığında qətl
Soba soyumuş, balaca darısqal daxma getdikcə daha da dözülməz hala gəlmişdi. Nimdaş kürkünə bürünmüş Klauz isə saatlardır öz xəyallar dünyasına qərq olmuş, nə qımıldanır, nə də həmişəki kimi illərdir tənha yaşadığı bu şəraitsiz evindən şikayət edirdi. Bugün tamamilə başqa cür idi. Səbəbini özünə izah etmək üçün saatlardır ac-susuz oturmuş, hətta ən çox sevdiyi viskiyə də toxunmamışdı. İngiltərənin köhnə məhəllələrindən birində Elmsley Streetdə yaşayan Klauzun həyatı yəqin ki, bu yerlərin sakinləri üçün o öləndən sonra da sirr olaraq qalacaq və haqqında bir-birindən maraqlı əfsanələr uydurulacaqdı.
KÖHNƏLMİSƏN, BƏXTİYAR!
(Bəxtiyar Hidayətin “Ağ qaranlıqlar” kitabından sonra…)
Çoxdandı yazmırdım. Yox, əslində yazammırdım. Həm də mənə elə gəlirdi ki, daha yazmayacam (yaza bilməyəcəm). Bu hissim “Ağ qaranlıqlar”a qədər məni tərk etmədi…
Xanverdi Turaboğlu
(Səhərin təhkiyəçi qəhrəmani və obrazlar aləmi)
Səhərin nəsrində (“Monastır pəncərəsində dibçək gülü”, “Bizim keçən dərsimiz”, “Həyatın təkrar nəşri”, “Həmişəyaşıl və miskin”, “Əbədiyyət haqqında nağıllar”, “Daş kimi azad”, “Bir az uzaqdan baxanda”, “Xeyir və şər”, “Atəşböcəkləri”, “Yaşıl xatirə”, “Qurman yırtıcılar”, “Sonuncu həftə sonu”) real gerçəklik öz donu və biçimində bütün çoxtərəfli cəhətləri ilə dərin fəlsəfi qatda və ya fəlsəfi-intellektual analizin bədii-estetik baxış bucağında təsvir və təhlil olunur.
Şaiq Vəli ilə nəşriyyatın birinci mərtəbəsindəki məşhur kafedə tanış olmuşam. Hardasa 3 ilin söhbətidir. Murad Köhnəqala və Xanəmir ilə oturmuşduq. Görkəmindən kasıblığı, üzünün ifadəsindən çəkdiyi əzabları bəlli olan bir nəfər bizim masaya yaxınlaşdı. Murad da, Xanəmir də ayağa qalxıb mehribançılıqla onunla görüşdülər. Xanəmir bu qəribə görkəmli adamı mənə təqdim elədi: “Şaiq Vəlidir, özünəməxsus və maraqlı yaradıcılığı olan, gözəl şairdir.”
– “Bir əsgərin yaşantıları”…
Azər Həsrətin romanı gün üzü gördü
Tanınmış ictimai xadim, jurnalist, çevirmən Azər Həsrətin ilk iri həcmli qələm təcrübəsi olan “Bir əsgərin yaşantıları” adlı memuar-romanı “Qanun” nəşriyyatında min nüsxə tirajla çapdan çıxıb. Kitab bədii üslubda qələmə alınsa da təsvir edilən olaylar və obrazların, demək olar ki, hamısı gerçəkləri əks etdirir.
Yazarın mediaya verdiyi xəbərə görə, kitabın əsas mövzusu onun şəxsən 1986-1988-ci illər ərzində Almaniyadakı Sovet Qoşunları Qrupu tərkibində hərbi xidmət keçdiyi zaman şahidi olduğu olaylar, özəlliklə də Azərbaycanlı əsgərlərin gizli təşkilatlanması, düzənli bir şəkildə hər həftə sonu keçirilən Millət Məclisinin çalışmalarıdır.
Gülnar QASIMLI
Elməddin Nicata məktub
Poeziya ruhumuzun şeirləşməsidir. “Qəlbi, ruhu daş adama, Nəsə həkk eləmək olmur”. Amma qəlbinin döyüntüsünü poetikləşdirən şair dostumuz, Elməddin Nicat, “Sənə şəkk eləmək olmur”. Niyəsini bu yaxınlarda işıq üzü görən “Dağlar, yuxunuz çin olsun” adlı kitabına münasibət bəsləyərək təsdiqləyə bilərik. Müxtəlif mövzulu və müxəlif janrlı şeirlərinlə düşüncələrimizi əsarətdə saxlamağı bacarmısan.
Ürəyində min bir qurdu olan kəs,
Arzu nədir, dilək nədir nə bilsin?
Könülləri yerli-yersiz qıran kəs,
Sevgi nədir, ürək nədir nə bilsin.
Bu yazı Səlim Babullaoğlunun 40 yaşına yazılıb
Elxan Zal QARAXANLI
Səlim Babullaoğlu bu gün ədəbiyyatımızda öz üslubu, öz mövqeyi, öz sözü olan yaradıcı adamlardan biridir və belə adamlar heç də çox deyil. Bu gün Azərbaycan cəmiyyəti neft və qaz fontanlarından ilhamlanaraq bir ədəbiyyat bumu yaşasa da, minlərlə yazıçı və şairimiz, yüzlərlə ədəbiyyat sahəsində prezident təqaüdçümüz olsa da, ədəbiyyatı yaradanlar elə də çox deyil və onlar heç zaman çox olmayıblar. İndiki “kütləviləşdirilmiş ədəbiyyat” dönəmində onlar kütlənin fonunda nəhəng görünməsələr də, Azərbaycan ədəbiyyatının istiqamətini, axarını müəyyən edən əsərlər ortaya qoymaqla nəhəng bir iş görürlər.