Məhdimqulu Fəraqi
(1733 – 1797)
YUSİF DEYƏ-DEYƏ
Mən Yaqubam, ahi-zari
Çəkəm Yusif deyə-deyə,
Gözlərimin qanlı yaşın
Tökəm Yusif deyə-deyə.
Nigar İsfəndiyarqızı (İbrahimova)
(kənddən şəhərə gələn balalar buralarda “adam” olarlar amma heç böyüməzlər, ürəklərinin bir kənarında kənddəki ocağın qazanı qaynar…)
…ad gününə bir iydə çiçəyi göndərirəm, Ana…
…dopdolu iydə çiçəklərinin dolu olduğu şəhərdə dərd qoxuyuram… anamdan uzaqda… iydələr anam qoxumaz!
…gözlərimin didəsi ağrıyır… içində gizlədim dərdlərimi… yumsam çölə dağılacaq, açsam hər kəs görəcək içindəki SƏNİ…
Ayşe PASLANMAZ
/Türkiye/
KIRIM SÜRGÜNÜ
Sabah ezanında kapılar çaldı,
Yüreklerde sızı Kırım sürgünü.
Ruslar tüfeklerle içeri daldı,
Yüreklerde sızı Kırım sürgünü.
VAHİD ASLAN
29 sentyabr 1972-ci ildə Gədəbəydə anadan olub. AYB-nin üzvüdür. “Müəllim sözü” qəzetinin təsisçisi və baş redaktorudur. “Yaşıl sevgilər”, “Tənhalıq əlində”, “Daşlar çiçəkləyəndə” və “Bənövşə ömrü” adlı kitabların müəllifidir.
Türkəm
Göyün üzündən gəlibdi,
Haqqın özündən gəlibdi,
“Tanrı” sözündən gəlibdi
Babam Türkdü, şanlı Türkəm!
– AİLƏSİNDƏN REPORTAJRafiq Tağının vəfatını ailə üzvləri onun yaşlı anasından gizlədirlər, deyirlər ki, əsərlərinin tərcüməsiylə bağlı xaricə, Londona gedib
Yazıçı-jurnalist Rafiq Tağının evinə gedəcəyim andan məni bir neçə saat ayırırdı. İşdə olsam da, ruhum çox uzaqlarda çırpınırdı və azadlıq istəyirdi. Hər dəqiqə pəncərəni açıb həyətə boylanırdım, elə bilirdim ki, hər kəs mənim hara gedəcəyimi bilir. Hətta göydəki buludların da məni duyduğunu düşünürdüm. Axı səhərə yaxın onlar öz göz yaşlarını ovuclarımda əritmişdilər. Özümə sığmırdım, darlıq içində var olan bir məkanda idim. Elə bil divarlar da hər tərəfdən üstümə gəlirdi və məni boğmaq istəyiridi. Tez-tez də telefonu qaldırıb saata baxırdım. El bil saat da mənim təlaşımı duyub, axınını ləngidirdi. Nəhayət saat 2-ni keçdi və mən bütün varlığımı toplayıb iş yoldaşımla birgə bu yolculuğa çıxdım. Bizi metronun “Elmlər Akademiyası” stansiyasında Rafiq Tağının qardaşı İlqar Tağı qarşıladı və yazıçının evinə apardı. Səssizliyə qərq olmuşdum və yol boyu nə danışacağımı düşünürdüm. Axı bu ailəyə bircə quru təsəllidən savayı nə verə bilərdim ki.?!
…“Dərdin şəkli”
XX yüzilin 60-cı illəri mədəniyyətin digər sahələri kimi ədəbiyyatın da əsil dirçəliş dövrü idi. Bədii ədəbiyyatın məhz bu dövrünü IX-XII və XVIII əsr intibahları ilə müqayisə etmək olar. İndi ədəbiyyat tariximizə 60-cılar kimi daxil olmuş bu dövrün şair və yazıçıları ədəbiyyata Səməd Vurğunun, Rəsul Rzanın, Süleyman Rüstəmin xeyir-duası ilə vəsiqə almışlar. İltifat Saleh də 60-cılar nəslinə mənsub, ədəbiyyata R.Rzanın xeyir-duası ilə gəlmiş şairlərdəndir.
“World Literature Today” dərgisinin bugünlərdə işıq üzü görən yeni sayında, dərginin baş mövzusu “Postsovet ədəbiyyatı: süqutdan 20 il sonra” adlanır. Dərginin içəriyinin əsas bölümü bu mövzuya həsr olunub.
Bununla yanaşı, oxuculara postsovet ədəbiyyatından örnəklər də sunulub.
Sunulan 42 əsərin içində Azərbaycanın üç yazıçısının – Sabir Əhmədli, Gülzar Əhmədova və Əmir Pəhləvanın əsərləri də var.
Dərgi oxuculara Sabir Əhmədlinin “Dənizin səsi”, Gülzar Əhmədovanın “Maqnoliya”, Əmir Pəhləvanın “İsa, Məryəm və Sana” əsərlərini təqdim edir.
O, o qədər gözəldir ki…
– “İlahi, belə də gözəllik olаrmı? Bunu ki Tаnrı qüdrətindən yаrаdıb”
– “Biletimi göstərim, yoхsа, özünün yer verməsini gözləyim?”
– “Çiyninə tökülən zil qаrа sаç, qаbаrıq sinə, ucа boyunа yаrаşаn mütənаsib bədən, kiçik, sivri burun… böyük gözlər… Bu gözlərdə Göy аydınlığı vаr. Аdаm onа bахаndа əli-аyаğı yerdən üzülür. Enli, uzun, dаğınıq qаş, sаrışın… Dаyаn, sаrışındısа, sаçı niyə belə zil qаrаdır? Yəqin rəngləyib…”
Şəhriyar del Gerani (HACIZADƏ)
Sonuncu sevgi şeiri…
sənnən mənə bircə küçə qaldı
çıxıb getməyə bu şəhərdən,
bircə dəniz qaldı unutmağa,
bircə pişiyimiz qaldı darıxmağa,
sən bilmədin,
bir oğlan gələrdi hər axşamçağı
avtobus dayanacağına,
sən olmazdın,
sənsizlik yaşardı bütün dayanacaqlarda…
Andjey Bursa (1932-1957; Polşa) –
Şair, nasir və dramaturq olmaqla bərabər, eyni zamanda rəssam idi.
Sağlığında 37 şeiri və bir hekayəsi çap olunub.
İlk kitabı ölümündən sonra nəşr olunub.
1957-ci ildə 25 yaşında ürək çatışmamazlığından vəfat edib.
Gənc ikən dünyasını dəyişməsinə baxmayaraq, onun şeirləri polyak ədəbiyyatında xüsusi çəkiyə malikdir.
1967-ci ildən Polşada Andjey Bursa adına ödül təqdim olunur.