AKİF SƏMƏD
ŞUŞAYA GEDƏ BİLMİRƏM…
Bu halal yolnan, yoldaşnan
Şuşaya gedə bilmirəm.
Bir belə qohum-qardaşnan
Şuşaya gedə bilmirəm.
Voyçek Kuçok (Polşa)
MARİYA
Mariya qatarın boş kupelərindən birində başmaqlarını soyunaraq ayaqlarını qarşıdakı oturacağa qoymuşdu. Yarıaçıq pəncərədən güclü külək birbaşa onun başına vururdu. Çarxların tıqqıltısı, səslərin ahəngi onu sevindirirdi. Mariya gülümsəyirdi. Küləyin onun yaylığını başından açmasına, saçlarını daramasına icazə verirdi. Qara şalvarın altından çıxan incə ayaqlarına baxaraq sevinclə başını yırğalarkən üzünə təbəssüm qonurdu.
Mətləb AĞAdan iki şeir
***
Çıx get, qapı açıqdı,
nəysən, gözümlə gördüm;
ürəyində nə vardı,
indi üzündə gördüm…
ABAY (10.08.1845 – 05.07.1904)
TÜRKÇE:
“Yaşımda bilim var” diye dikkat etmedim
“Yaşımda bilim var” diye dikkat etmedim,
Faydasını göre göre denemedim.
Yetiştikten sonra düşmedi avucuma,
Ellerimi vaktinden geç uzattım, kitaba.
Bu mahrum kalışımın sorumlusu kim,
Ellerimi tam açsam, gelişir miydim?
FEYZİYYƏ
DEYİN
ona deyin bu köynəyin qolları…
arzuların arxasınca su atırdım,
onda islandı…
deyin onu yol gözləyir, ləngiməsin,
deyin onu evi gözləyir –
qapısı, pəncərəsi,
bacası olanlara güvənməsin…
Kölgəm
Anam mənlə qoşa doğdu
lap yaranışdan kölgəmi.
Böyütdüm boy həvəsilə,
aşırtdım başdan kölgəmi…
“Vağzaldakı qarı”
Təranə VAHİD,
Əkbər QOŞALI
(T.V.:) O, hər gün evdən çıxıb vağzala gedirdi…
Bir-birilərini yaxından görməsələr, səslərini eşitməsələr də, onlar çoxdanın, lap çoxdanın tanışı idilər. Vağzalda aralarından dərin bir dəmir yolu xətti şütüyüb keçirdi.
Mövlanə Cəlaləddin Rumi bəşəriyyətin təfəkkür tərzini, düşüncə parametrlərini dəyişdirən beş böyük şəxsiyyət sırasındadır. Hazırda dünyada ən çox satılan kitablar məhz, bu böyük türk şairi və filosofunundur. Hətta İngiltərədə Şekspirdən də çox mütaliə olunan Mövlanə Cəlaləddin Rumidir.
ƏLİRZA HƏSRƏT
QAPIMI DÖYMƏMİŞ AÇAN ADMLAR
Gözlərim diksindi yağış səsinə,
Yağış da kəsmir ki,gözüm isinə.
Sığınar ruhumun can qəfəsinə.
Qapımı döyməmiş açan adamlar.
Sabir RÜSTƏMXANLI
Söz – silah, iş, sevgi və çörəkdir!
Buna görə Sözə borcluyam, onu qoruyuram, sevirəm və qısqanıram.
Sözün yolu – xalqın yoludur. Hər ikisi ürəyimi titrədir. Hər ikisi sirli və sehirlidir. Hər ikisinin kökü, başlanğıcı Tanrıdan başqa kimsəyə bəlli deyil. Ağlım kəsəndən hər gün xəyalən bu yolu geriyə qayıdıram. Görürəm ki, hər sözdən xalqın uzaq keçmişinə, yaranmasına və təfəkkürünə, dünyanı qavrama tərzinə bir pəncərə açılır. Görürəm ki, tarixin hər səhifəsindən yeni-yeni sözlər cücərir, onu yaradanla birgə boy atıb yaşayır və yayılır.