Gülnar SƏMA (QASIMLI)
Rəşad Məcidin “Çiyələk qadın”ı haqqında…
“Bilsəydim, əvvəldən heç başlamazdım, Öldüm yaza-yaza bu şeirləri”. Bəlkə də, çoxumuz bu misraların Rəşad Məcidin olduğuna inanmazdıq. Elə mən özüm də haqqında söhbət açacağım “Çiyələk qadını” oxuyana qədər belə bir məsumluğun fərqinə varmamışdım.
Elmin Nuri
Şair QABİLin oğlu İnkirlə Minkirə necə dərs keçdi?
Roman var ki, həmin romanın cümlələri hələ yer üzünə gəlməyib. Yəni ki, göylərdən asılıb qalıb. Bütün yer üzünü, gəzsən, həmin cümlələr qarşına çıxmayacaq. Amma roman da var, oxuya-oxuya görürsən ki, həə, bu başqa məsələ. İndi oxuduğum cümlə elə bayaq mənə “salam verirdi”. Təbii ki, dili-dilçəyi ilə yox. Özünün əks olunduğu hadisə və situasiya ilə…
Arif ƏRŞAD
(Öykü)
Axşam saatlarında əl telefonuma gələn zəngin səsindən sonra gözlərimi televizorda maraqla baxdığım serialdan ayırmalı oldum. Əlimi həvəszsiz olaraq jurnal stolunun üstündəki telefona tərəf uzatdım, telefonun ekranına baxmadan gözlərimi könülsüz olaraq televizordakı hadisələrdən yayındırıb əlimdəki telefonun düyməsini basdım:
-Alo, eşidirəm.
İntiqam YAŞAR (GƏDƏBƏY)
RAHAT OLASAN
Baş altına hansı daşı
qoyasan rahat olasan?!
Rahatlıqcün neçəsini
sayasan rahat olasan?!
1. Epidemiya
Bəxtim mənə üz vermədi, tutsam da ipindən,
Şahlıq quşu da dad eləyir quş qripindən.
2. Şərq təqvimi
İlin axır gecəsi, həftənin cüt günüdür,
Yeni il donquz ili, yeni gün it günüdür.
Cavid ŞÜKÜR (QƏDİR)
Özümdən bir addım daha artıq sənə yaxınam. Əllərin əllərimdə, gözlərin gözlərimdə… Saçların saçlarıma qarışıb. Bizim əvəzimizə külək danışır, mütənasib olmayan tillərimizə toxunduqca fit çalır – ayrılığın, uzaqlığın marşını. Mən öz içimdə, siqaret külqabıda tüstüləyir. Bilmir öz dərdinə yansın ya bizə…
Şəmsi QOCA! – Həmid ORMANLI anlatımında…
Şörəyel-Ağbaba mahalından bir şair yaşayır Bakıda-Şəmsi Qoca.Yığvalı qara gəlib. Nə öydə arvatnan sözü tutur, nə də çöldə şairliyini dəmnən tapan bəzi şairlərlə. Başında buxara papaq, əlində müşdük,dərdli-dərdli hərrənir Bakının küçələrində. Ağlamağa hazırlaşan uşaq gözlərini xatırladır gözləri. Yurd həsrəti ilə dünyasını dəyişən tay-tuşlarını sızıldaya-sızıldaya bir-bir oycuna sayır. Duyanı ağladır Şəmsinin halı…
Muxtar AUEZOV
(28.09.1897 – 27.06.1961)
Tutqun yay gecəsi idi. Ayın sanki əsrlərdən qalma kədəri torpağa çökmüşdü. Səma aydın görünürdü, hətta xırda buludlar belə yox idi. Qırmızımtıl, yaşıl, sarı… ulduzlar göyün üzündə sayrışırdı. Səma sanki zənlə yerə boylanır, nə isə gözləyirdi: elə bil ki yer indicə öz tamaşalarından birinə başlayacaqdı.
Oktay HACIMUSALI
Turan eşqinə
“Hu”desin cümlə yaxınlar,
Uzaqlar Turan eşqinə.
Səmum yelidir şaxtalar,
Sazaqlar Turan eşqinə.
Vasif Zöhraboğlu
***
Darıxarsan, çarpayında uzanıb,
Xəyalında yaxınlaşar uzaqlar.
Küçənizin səkisində dayanıb,
Pəncərəni daşa basar uşaqlar.