Urşula Malqojata Benka (Urşula Benka – Urbanoviç;
Şair, nasir, çevirmən.
30 dekabr 1953-cü ildə Vroslavda (Polşa) doğulub. Vroslav Univerisitetinin Polyak dili fakultəsində, ardınca isə Psixologiya fakultəsində təhsil alıb. 1983-1987-ci illərdə Fransada yaşayıb. 1987-ci ildən ABŞ-a köçüb.)
Nəriman ZEYNALZADƏ
(25.07.1954, ŞƏRUR)
YUXU ÖLÜMÜ
Silkələ,
Silkələ məni,
Oyanım bu yuxudan.
Bu yuxu mənə
Ölüm gətirir.
Məni aparıb,
Kimi gətirir?
Cavid ŞÜKÜR
Ədəbiyyatın “Titanik”-i batdı. “100 ilin tənhalığı”-ı bircə kitaba sığdıran adam yüzcə il də yaşamadı…
“Sehrli oyuncaqlar mağazası” adlı bir filmdə heç vaxt unutmayacağım bir parça var: “Kral Lir beşinci pərdədə öləndə Şekspir bilirsən nə yazmışdı? “O öldü”. Bu qədər…
Akif SAMET
Bu ne endam, bu ne nazdır,
Amandır, yolcum duruver.
Bugünler yoksa, yarınlar
Isyandır, yolcum duruver.
Əfsanə BAYRAMQIZI
Mikayıl Müşfiq – 105
…Yenə o illər, yenə o qumlu sahil, bir də… Dilbər olaydı. Yenə də dəniz sahilində dalğalar kimi qıvrılan saçlara şair könlü şeir ərmağan edəydi. Həyatın yamanlıqlarına yaşamaq eşqi ilə meydan oxuyan gənc yenə sevdalar ölkəsində ürəkləri fəth edəydi. Yenə o Müşfiq olaydı, ancaq nə o şair qəlbini qandallamağa çalışan “qanun”lar, nə də o qandal sahibləri olaydı… Kim bilir, o zaman Mikayıl Müşfiq qələmi neçə-neçə ölməz əsərlər yazardı…
Təyyar Salamoğlu
filologiya üzrə elmlər doktoru, professor
O şeyi ki dilimizə gətirir, haqqında danışırıq, onunla bağlı mübahisə edir, fikir söyləyir, qənaətlərə gəlirik, Təranə Turan Rəhimli “Sevgimdən tanıyacaqlar” kitabında onlar haqqında yazmır, onlardan söhbət açmır.
MÜHİT VƏ ŞƏXSİYYƏT
Adi həqiqətdir ki, sənət əsərlərində təsvir olunan hər bir şəxsiyyət ilk növbədə müəyyən mühitin içərisində yetişir, onun təsirinə məruz qalır.
Şəxsiyyətin hərtərəfli harmonik inkişafını təmin edən makromühitdir (böyük mühit).
Prof.Dr. Nurullah AYDIN (ANKARA – TÜRKİYE)
Yalnızlık dünyayı doldurmuş mu?
Teknolojik gelişmeler, artan nüfus, büyüyen yerleşim yerleri, dış dünya alanında değişimler ortaya çıkartırken, insan iç dünyasında bocalıyor.
Cavid ŞÜKÜROV
Daha sevmirəm Səni. Dünən it kimi içib bütün şəkillərini yandırdım, ən sevdiyin ətri divara vurub çiliklədim, qəbul etmədiyin doğum günü hədiyyəsini də qırıb atdım. Səni xatırladan hər şeydən vaz keçdim… Daha sevmirəm Səni…
ETİBAR ETİBARLI
“Sözünü o kəslərə de ki, səni eşitmirlər.”
Başlıq sizə qəribə gəlməsin. Axı, söz də canlıdır. Onu da yerində işlətməyəndə inciyir, küsür, “fəryad” qoparır. Biz o səsi eşidirikmi? Təəssüf ki, həmişə yox. Belə məqamlarda mərhum şairimiz QABİLin məşhur şerindəki bir misaranı xatırlayıram: “Müsibət oluruq biz səhv düşəndə yerimiz”. Bəli, söz də yerinə düşməyəndə müsibətə dönür, sanki havadan asılı qalır…