Gənc yazar Kəramət Böyükçölün “Mərkəz” qəzetinə müsahibəsi
Kəramətdən çoxdan müsahibə götürmək fikrim vardı. Ancaq nədənsə, hər dəfə bir əngəl çıxırdı. Görüşmək imkanımız olmurdu. Bu yaxınlarda isə onun doğum günü idi. Nəhayət ki, Bakı Dövlət Universitetində görüşüb söhbətləşdik. Kəramət yenə orjinal danışığı ilə yadda qaldı. Söhbətimiz əsasında gənc yazıçının 24 yaşını adicə sözlə təbrik etsəm də o, elə bu müsahibəni hədiyyə kimi qəbul etdiyini dedi.
Yazıçı VARİSin “YA Ədəbiyyat”a müsahibəsi
– Salam. Sizin kitablar “Kitab oxumağın vaxtı yetişdi”, “İndi hamı bu kitabı oxuyur” kimi “çağrış”larla reklam olunur. Üstəlik, Sizin haqqınızda “Ən çox oxunan yeni nəsil Azərbaycan romançısı” deyə tərif edirlər… – Bu sözlərin sorumluluğunu daşımaq çətin deyil?
– Əlbəttə, müsahibəyə elə bir sualla başladınız ki, istər-istəməz təvəzökarlıqdan uzaq düşməli olacam.
Sirr deyil ki, ölkədə bədii ədəbiyyata maraq yox dərəcəsində olduğu bir zamanda, 2008-ci ilin payızında ilk kitabla, özü də fantastik – 10 minlik tirajla, üstəgəl, “Kitab oxumağın vaxtı yetişdi!” şüarı ilə irəli atılmaq böyük cəsarət tələb edirdi – bu, əsl risk idi! “Sonuncu ölən ümidlərdir”dən düz bir il sonra “Bir ovuc torpaq”, daha bir ildən sonra isə “Sənə inanıram” kitabını ortaya qoydum.
Əkbər QOŞALI “Mərkəz”in “Tez-bazar”ında…
– Özünüzü 2 sözlə təqdim edin.
– Bir söz yetər: ƏKBƏR.
– Sizi necə təqdim edəndə razı qalırsız?
– Baxır adamına.
– “Mən kiməm?” sualına necə cavab verirsiniz?
– Kim olduğumu özüm çox yaxşı bilirəm və özümə güvənirəm.
Çağdaş dövrümüzdə teatra marağın az olması hamıya məlumdur.Bu həmdə onun göstəricisidir ki, dram əsərlərinə maraq azdır. Üçpərdəli, dördpərdəli dramların yerini bugün televiziya ekranlarında seriallar əvəz edir.
Amma yenə də teatrlarımızda səhnələşdirilən əsərlər var. Bu əsərlər içərisində isə bugünün yazarlarının əsərlərinə rast gəlinmir. “Mərkəz” bunun səbəbini öyrənmək üçün yazarlara üz tutdu:
-Namiq Hacıheydərli, necə gedir həyat?
– Həmişəki kimi, ay Oktay Hacımusalı, qayğılarla dolu və yaxşı ki, hələ də itirmədiyimiz ümidə bələnmiş bir həyat yaşayırıq. Eyni zamanda bu qayğılardan usanmamağa çalışırıq.
– Səncə alınır usanmadan – fikir vermədən yaşamaq?
– Yəhudilərin maraqlı bir deyimi var: “Allah eləsin evlənməyim, evlənsəm aldanmayım, aldansam bilməyim, bilsəm fərqinə varmayım.” Bizsə, elə bir zümrənin adamlarıyıq ki, bəzi şeylərin fərqinə varmamağımız mümkün deyil sadəcə. Bacarmırıq və bacarmarıq. Çünki, fərqinə varmaq eyni zamanda bir şeyi ürəyinlə hiss eləməkdir. Bu, bizim yaradılışımızdan gələn bir haldır. Düşünməmək, Sabir demişkən “qanmamaq” gerçək qələm adamının mahiyyətinə yaddır.
“Mövqe”nin əməkdaşı Arzu Abdullanın DGTYB başqanı Əkbər Qoşalı ilə söyləşisini təqdim edirik
Türk dünyasında dünyaca ünlü xeyli sayda yazarlar var. Bunları bir-biri ilə əlaqələndirmək, tanıtmaq vacib amildir. Çünki dünyaya çıxmaq üçün dünyadakıları, daha öncə isə özümüzü tanımalıyıq. Bu missiyanı müsahibim Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin (DGTYB) başqanı, şair-publisist Əkbər Qoşalı öz üzərinə götürüb.
Son vaxtlar türksoylu xalqların mədəni və ictimai əlaqələrinin möhkəmlənməsində, ortaq tarixə və dəyərlərə malik xalqların ziyalılarının bir araya toplanması ilə keçirilən tədbirlər öz aktuallığı ilə diqqəti cəlb edir.
Bu ilin əvvəlində TÜRKSOY-un qərarı ilə böyük klassik tatar şairi Qabdulla Tukayın anadan olmasının 125 illiyi geniş miqyasda keçirilməsi qərara alındı.