***
Yaxasını söküb bulud
Qar ələyir küçələrə.
Bəyaz pərdə çəkib bulud
Gündüzlərə, gecələrə…
DGTYB-nin qurucu üzvü, yazıçı-dramaturq, filologioya elmləri üzrə fəlsəfə doktoru Aygün Həsənoğlunun doqquzuncu bitiyi çapdan çıxmışdır. “Azərbaycan ədəbiyyatında dissidentlik və Tofiq Vəndamlı” adlı bu bitikdə xanım yazar, Məhsəti Gəncəvidən günümüzə qədərki Azərbaycan ədəbiyyatında yaşadığı topluma, öz dövrünün hakim ideologiyalarına qarşı etiraz motivlərini özündə əks etdirən dissidentlik örnəklərini araşdırır, 1977-ci ildə həbsxanada 28 yaşında ikən vəfat etmiş gənc şair Tofiq Vəndamlının poeziyasını bu mövqedən təhlil edir.
(Şeir. 11.01.2013, gecə saat 04:12…)
BAĞLI GÖZLƏRİNİ KİM AÇAR İNDİ?!
Dünya da gözəldi…Ömür də gözəl,
Sinəni göynədən eşq sarı simdi.
Arxadan gözünü bağlayan bir əl
Hərdən soruşardı: tap görüm kimdi…
***
Qış gedəcək, yaz gələcək
Bir, mənalı söz gələcək
(Birmənalı Söz gələcək)
Gül mənalı söz gələcək…
Ürəyim döyünür, onu düşünür
Ruhum sevinir,
Qəlbdən qəlbə yol var;
İndi mesaj gələcək…
(Kəsintili harmoniya öyküsü)
Sübut edəcəkdi: özünü, gücünü, səbrini – hər şeyi!.. Bütün malik olduqlarını bir yerə cəm edib qisas alacaqdı. Ən çox da özündən. Alınacaqdı… Çox güclü və bütöv olacaqdı. Alınmayan nə var ki?! Ən əsası qalib olacaqdı. Həmişə istədiyi bu olmuşdu həyatda.
– Nədən qorxursan?
– Nə bilim… düzgün deyil axı…
– Qorxma, gəl! Fikir vermə adamlara, cəhənnəm olsun hər şey!
Müdrik babalarımız Tanrıya dua edib üç şey diləmişlər: güc, səbir, bir də müdriklik. Gücü ona görə istəmişlər ki, dünyada dəyişə biləcəklərini dəyişməyə qüvvələri çatsın. Səbri ona görə diləmişlər ki, dəyişməyə iqtidarı, gücü çatmayacaq şeylərə dözə bilsinlər. Müdrikliyi onunçün istəyiblərlər ki, birincilərlə ikinciləri dəyişik salmasınlar, onları bir-birindən ayıra, seçə bilsinlər.
ZƏKA VİLAYƏTOĞLU
Qapının zəngi çalınanda Təravət diksindi. Barmaqlarının ucunda yeriyərək, otaqların işıqlarını söndürdü, sonra ehtiyatla qapıya yaxınlaşıb təkrar zəngi gözlədi. Zəng bir daha çalınanda əyilib gözlükdən baxanda Sirusu gördü. Həyəcanla, qorxuyla nəfəsini içinə çəkib beləcə gözlükdən baxıb Sirusu izlədi.
HİKMƏT CARÇILI ORHUN (Qazax)
Adəm oğlu, Həvva qızı, işin sirri-xudadır,
çalışmağın, çarpışmağın mübtədası vidadır.
Alın yazını silməyə dəryaların suyu çatmaz,
hər addımın, hər nəfəsin haqdan enən nidadır.
Yeşim Özcan –
EkoAvrasya Dergisi Editörü
Türk Dünyasına yönelik çalışmalarıyla tanınan Dünya Genç Türk Yazarlar Birliği, Azerbaycan Gençlik Bakanlığı Gençlik Fondu’nun destekleriyle 05-11 Kasım 2012 tarihleri arasında “Geldik, Gördük, Yazdık” Projesi kapsamında Bakü’de Türk devletleri ve topluluklarından gelen genç yazarları ağırladı.
İlham İsmixanoğlu
Atası öləndə üç yaşı vardı Xoşbəxtin. Heç üç dəfə ata deməmişdi. Ayağı sınıq olduğundan gipsə salmışdılar deyə, heç üç dəfə atasının üstünə attanmamışdı da. Belə deyirdilər ki, atasını atası aparmışdı…
Bir il sonra anasını da anası apardı. Anası – Ataman Güleyşə. Gözü geridə – ağlaya-ağlaya, hönkürə-hönkürə getdi anası anasıyla. Ayağı yenə gipsdə idi Qızcığazın. Durub arxasıca qaça bilmədi. Yaxşı ki bilmədi…