(esse)
İyirmi bir il bundan qabaq onun cəmi dörd yaşı var idi. Hər şeyi – qırmızı donu, ipisti evləri, ata-anası, şıltaqlığı, istəkləri elə o gecədə qaldı. Sonra o, anasının təpik zərbəsi ilə yerə yıxıldığını, qırmızı donunu param-parça edərək üstünə şığıyan, onu “döyən” ağrıdan, incidən, ayaqlarını qana batıran o saqqallı kişini, hamıdan güclü sandığı atasının iniltisini də xatırlamayacaqdı. Elə hər şey o gecədə qalacaqdı. Böyüməyəcəkdi o…
Emil RASİMOĞLU
/1991-ci il iyun ayının 27-də Salyan rayonunun Yuxarı Xalac kəndində doğulub.
Azərbaycan Dəniz Balıq Sənayesi Kollecinin tələbəsi,
DGTYB-nin üzvüdür/
Sulanmayan çiçəklər
Bittimi hər şeyin ən gözəli?
Nağılımız… sevdamız və o uzun dediyin yolumuz….
Ayrıldıqmı?
bəlkə də bu ayrılıq sulanmayan çiçəklərdən başladı…
o çiçəklər ki, əsla sevilmədi əzizlənmədi, sulanmadı…
Afaq ŞIXLI
Əkrəm Əylislinin başıbəlalı “Daş yuxular” əsəri haqqında mətbuatda müxtəlif səpgili və saysız-hesabsız yazıya rast gəlmək olar. Bütün bu yazıları oxuyarkən “Artıq hər şey deyilib. Bu deyilənlərə daha nə əlavə edə bilərəm?” – deyə düşünürdüm. Eləcə də fevralın 16-da “Millətlər Evi”ndə təşkil olunan Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Moskva bölməsinin 10 illik yubileyində bu haqda nə danışacağımı fikirləşirdim, – nə deyim ki, təkrar olmasın..?
Sənin cismani varlığına ağrımadım,
Ağrıdım, ruhuna ağrıdım, ruhuna.
Əski davranışına,
yerini boş qoyduğun
əski türk(çü)lüyünə ağrıdım, qardaşım,
türk(çü)lüyünə.
Sarışın buğda zəmiləri kimi telinə
Sapsarı qantəpər çiçəyi kimi solmuş üzünə,
sifətinə ağrıdım sifətinə…
(yaxud ƏKRƏM ƏYLİSLİNİN QƏFLƏT YUXULARI)
Əkrəm Əylislinin «Drujba narodov»da çap olunan «Daş yuxular»ı son günlərin əsas müzakirə obyektinə çevrildi. Əsərin məzmunu artıq ictimaiyyətə məlumdur və təkrarlamağa ehtiyac yoxdur.
Roman-rekviyemi çap edən jurnalın müəllif və əsər haqqında verdiyi qısa annotasiyada deyilir: «Hər iki tərəfdə peşimançılıq hissi oyanmalı, hər iki tərəf tövbə etməlidir, hər iki tərəf özündə güc tapıb nifrət hissini adlamağı bacarmalıdır. Lev Anninskinin resenziyasında deyilir ki, bu, Əkrəm Əylislinin romanında başlıca, qəlb göynədən mövzulardan biridir. («DN» 2012,№12).
ÖZKEÇMİŞİM
Dinc durmayıb dincliyimə daş atdım,
Mələklərin qanadını qanatdım.
Arzuların yüyənini boşaltdım
Sınıq-salxaq arabanın içində.
Aliq NAĞIOĞLU
Mən onunla öncələr özəl bir şirkətdə çalışırdım. Daha doğrusu, mən işləyirdim, amma tanış olana kimi bilmirdim ki, o, hansı işin yiyəsidir. İlk tanışlığımız isə təsadüfən oldu. Rayon mərkəzinə göndərildiyim işə görə yubandığımdan, günorta yeməyinə yır- yığış ediləndən sonra gəlib çıxdım. Hər zaman işçiləri gülərüzlə qarşılayan aşpaz qadın bu dəfə məni qabaqlayıb işarə etdi ki, əyləşim, özü nə lazımsa gətirəcək.
Azər Həsrət
Əkrəm Əylislinin “Daş yuxular”ı haqqında ayrıca yazı yazmaq fikrim var. Ona görə də bu əsər barədə hələlik fikirlərimi tam olaraq açıqlamaqdan vaz keçirəm. Lakin onu da demək istərdim ki, əsərin yaratdığı ajiotajın cəmiyyətimizdə birmənalı qarşılanmaması Azərbaycanda nələrinsə və kimlərinsə yerində olmadığını bir daha sübut edir.
Habil YAŞAR
Xəbər al…
Sorursan ömrümdən nələrim gedib,
Nələrim olub ki, nələrim gedə.?!
Mənim bu taleyim qara yazılmış,
Çətin ki, zülmətim işığa dönə…