Özbəkistan duyğuları — İbrahim İlyaslının yeni şeiri

ÖZBƏKİSTAN DUYĞULARI Hələ olmamışam Özbəkistanda, Görməmişəm ulu Səmərqəndi. Məni Buxaraya dartır ürəyim,- Bağrımın başına çəkir Daşkəndi. Bir səs; “Harda qaldın, durma, gəl” deyir, Bilmirəm kimim var mənim o yerdə. Hər dəfə önümdə Davamı »»»

Mən özüm-özümdən yıxıldım, Ana — Fərqanə Mehdiyeva

TƏNDİR Keçib boğazımız gəlib kəndirə, Dərdimiz bəllidir, dərman tapılmır. Evin dalındakı qərib təndirə, Gör neçə zamandır çörək yapılmır Bu uzun-uzadı ömür yolunda, Anamla qoşaca çalışıb təndir. Ələ düşməyəndə kibrit əvəzi Anamın içindən Davamı »»»

Şeirim mənə bənzəyir — Coşqun Qarabulud

MƏNƏ BURAX Çıxart vəsiqəndən ünvanını, məkanını, soyadın, adın nə varsa, sənə aid olanları- hamısını kənara qoy. Yalnız baxışların qalsın, bir də sən. Gerisini mənə burax. *** Bu yaşdan sonra sən gəl dedin. Davamı »»»

Xasiyyət Rüstəmin şeirləri

Bizim Yazı Özbəkistanın nüfuzlu “Kitab Dünyası” qəzetinin baş redaktoru, şair-tərcüməçi Xasiyyət Rüstəmin şeirlərini təqdim edir: *** Ay zəmiyçün darıxan gecə Yer üzünə sığmadı qadın. Bir az qorxar günahdan gecə — Qorxar, bəlkə, Davamı »»»

Hardasan dünyanın halal Adamı

Bizim Yazı tanınmış şair İbrahim İlyaslının şeirlərini təqdim edir: Necəsən? Mənim səndən uzaqlarda Yamandı halım, necəsən? Özgəsinə qismət olan Cahı-cəlalım, necəsən? Yalana döndü gerçəyim, Ay gözəlim, ay göyçəyim. Çəmənim, çölüm, çiçəyim, Pətəyim, Davamı »»»

QAZAX, QIRĞIZ, ÖZBƏK, TATAR… dostlarımdan gələn zənglər

Bugünlərdə türk ölkə və topluluqlarından çoxsaylı zənglər almaqdayam. – Özünün türk dünyası ünvanlı çalışmaları ilə seçilən, Turan sevdasını ruhuna, özkeçmişinə hopdurmuş Azər-baycanlı aydın¬lardan kimlərin yenidən Millət vəkili mandatı qazanması türk dünyası aşiqlərinin Davamı »»»

“JAÑA QAZAQ POEZİASYNYN ANTOLOGİASY” – “YENİ QAZAX ŞEİRİ ANTOLOGİYASI”

Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin (DGTYB) yeni nəşri gün üzü görüb. Qardaş Qazaxıstanın 57 yeni nəsil şairinin şeirləri toplanmış, “YENİ QAZAX ŞEİRİ ANTOLOGİYASI” adlanan («Elm və Təhsil» Nəşriyyatında çıxan) 280 səhifəlik nəşrin Davamı »»»

19 çağdaş rus şairinin şeiri Azərbaycan dilinə çevrilərək kitablaşdırılıb

FƏZANIN CAZİBƏSİ Çağdaş Quzey Arxangelsk poeziyası antologiyası Bakıda gün üzü gördü Rus mədəniyyətinin günəşi, çağdaş rus dilinin əsasını qoymuş (dünya səviyyəli birinci rus alimi, ensiklopedist… şair…) Mixail Vasilyeviç Lomonosovun doğulduğu vilayətin 19 şairinin Davamı »»»

QARABULUDUN AĞBULUD ŞEİRLƏRİ BAKIDA KİTABLAŞDIRILDI…

Bu, “Ağlım Şəkidə qalib” deyən qardaş ölkə şairinin Türkiyə dışında çıxan ilk kitabıdır Qardaş Türkiyənin Fəthiyə şəhərində yaşayıb-yaradan şair-publisist Coşğun QARABULUDun “Hardan haraya…” adlı kitabı Azərbaycanda işıq üzü görüb. Fəlsəfi düşüncələrə, sətiraltı Davamı »»»

Xaçmazda ədəbi mühit: dünən, bugün… — BİR BAXIŞ

Rəfail AGAH XAÇMAZLI, DGTYB üzvü (Yazı Azərbaycan Respublikası Gənclər-İdman Nazirliyi tərəfindən dəstəklənən «BÖLGƏLƏRDƏN SƏSLƏR-3» layihəsi çərçivəsində hazırlanıb.) XIX yüzildə Azərbaycanda ədəbiyyata axın, diqqət artdığından ədəbi məclislərin də sayı getdikcə çoxalmağa başlamışdır. «Divani-hikmət» Davamı »»»

Özbəkistan duyğuları — İbrahim İlyaslının yeni şeiri

ÖZBƏKİSTAN DUYĞULARI

Hələ olmamışam Özbəkistanda,
Görməmişəm ulu Səmərqəndi.
Məni Buxaraya dartır ürəyim,-
Bağrımın başına çəkir Daşkəndi.

Bir səs; “Harda qaldın, durma, gəl” deyir,
Bilmirəm kimim var mənim o yerdə.
Hər dəfə önümdə açılan kimi,
Xarəzmi gəzirəm xəritələrdə.

Alpamış dastanı dinir köksümdə,
Yenə qan yaddaşım yetir dadıma.
Bilgə Kaganımı xatırlayarkən,
Xivə də, Xaqan da düşür yadıma.

Gah sirli Sırdərya hopur ruhuma,
Gah da Amudərya axır içimdən.
Qızılqum səhrası Uçquduquyla
Uzaq keçmişlərə baxır içimdən.

Bəzən Surxandərya deyib dururam,
Bəzən Kaşqadərya durur önümdə.
Bir də görürsən ki, yal-yamacıyla
Fərqanə vadisi keçir könlümdən.

Torpağında nə sir, nə sehir varsa,
Məni ovsunlayır sanki Əndican.
Gözümün önünə gülüstanıyla,
Hərdən Kokand gəlir, hərdən Namanqan.

Xəyalın sərhədi olmaz,- deyirlər,
Dünya bir yanadı, Turan bir yana!
Bir də görürsən ki, Aral gölündən
Ruhum pərvazlandı Həzrət Sultana.

Qədim Türk tayfası, ağır eldilər,
Bizim Borçalıda Qarapapaqlar.
Adı tutulunca anıram həmən,-
Bizə də doğmadı Qaraqalpaqlar.

Özüm də bilmirəm heç necə oldu,
Başlayıb bitirdim bu səyahəti…
Bir onu duydum ki, hər addım başı,
NƏVAİ ruhudur yol göstərənim.

27 May 2020.

 

***
Ҳали бўлмаганман Ўзбекистонда,
Кўрмаганман улуғ Самарқандни ҳам.
Юрагим тортади Бухоро сари,
Бир чорлов келади Тошкент томондан.

Бир овоз: «Қайдасан, тезроқ кел!» дейди,
Билмайман, кимим бор ахир у ерда.
Ўнгимда жонланиб минор, қалъалар,
Хоразмни кездим хариталарда.

Тилимда Гўрўғли, Алпомиш номи,
Яна хотиралар кўнмас додимга.
Билга Хоқонимни эслаганим он,
Хива ҳам, хоқон ҳам тушар ёдимга.

Гоҳ жўшқин Сирдарё руҳим ичрадир,
Гоҳо Амударё оқар ичимдан.
Қизилқум саҳроси, Учқудуғи-ла,
Олис ўтмишларга боқар ичимдан.

Баъзан Сурхондарё кўринар, баъзан
Қашқадарё турар кўзим ўнгида.
Бир қарасам гулгун боғлари билан,
Фарғона тарафлар гуллар кўнглимда.

Тупроғингда не сир, не сеҳр бордир,
Мени чорлаяпсан мудом, Андижон.
Истагини ёриб қувончларимнинг,
Нигоҳимда унар Наманган, Қўқон.

Хаёлнинг сарҳади йўқ дерлар, биз-чун
Дунё бир тарафдир, Турон бир тараф.
Бир қарасам ахир Орол кўлидан
Руҳим учар Ҳазрат Султонга қараб.

Қадим Туркийлардир – жони, қони бир,
Бизда ҳам бор билинг, қора қалпоқлар.
Исми айтилмасдан сезаман доим –
Туғишган оғамиз Қорақалпоқлар…

Ўзим ҳам билмайман қанча бўлганин,
Саёҳат… эсласам айланар бошим.
Ватанни кезаман, шеър айтиб масрур,
Навоий руҳидир мангу йўлбошчим…

Özbəkcəyə uyğunlaşdırdı: Rəhmət Babacan

Oxunma sayı: 90

Gənc şairin yeni kitabı gün üzü gördü

Gənc şair Aysel Xanlarqızı Səfərlinin «Qanun” nəşriyyatında «Karantin boşluğu” adlı yeni şeirlər kitabı gün üzü görüb.

Bizim Yazı xəbər verir ki, kitabın ön söz müəllifi xalq şairi, millət vəkili Sabir Rüstəmxanlı, redaktoru AYB-nin üzvü, şair Süleyman Abdulla, korrektoru isə Əyyar Tahirovdır.

Kitabda müəllifin son dövrlərdə yazdığı şeirlər yer alıb.

«Karantin boşluğu” kitabı Aysel Səfərlinin oxucularla 3-cü görüşüdür.

Oxunma sayı: 45

Adı kimi: FƏRQANƏ…

Əkbər QOŞALI
Beynəlxalq ALAŞ Ədəbi Mükafatı laureatı

FƏRQANƏ adı kimiydi: Şair olaraq da, insan olaraq da. – O, bütün çətinliklərə baxma-yaraq, ikiləşməmişdi zatən – həmişə, hər yerdə fərqanəydi, Fərqanə…
Sözü özü olmayan, özü sözündən çox fərqlənənlərdən fərqli olaraq, FƏRQANƏ özü kimiydi, sözü kimiydi: içi də, dışı da birdi, gözəldi. – Əslində, elə belə də olmalıdı; ancaq dörd tərəfimizə azacıq göz gəzdirincə, necə bir uyğunsuz mühit (mühitsizlik) içində oldu¬ğumuzu gör-mürükmü, bəyəm? Bilmirikmi, kim kimdir, nə nədir? Ədəbiyyat təsərrüfatımızın iştirakçıları arasında ədəbiyyatın və ədəbin “ə”-sinə, şəxsiyyətin və şeirin “ş”-sına dəxli olmayan… ən ağırı – səmimiyyət və sevginin “s”-sına yaxından-uzaqdan bağlılığı görünməyənlər bir deyil, beş deyil…
Elə ona görə də, FƏRQANƏnin qeyri-adi kimi görünən sabitqədəmliyi, səmimiliyi, sözündə də özü olması bizlərə qəribə, fərqanə görünürdü…

“Mən bir söz bilirəm – dilimə alsam,
Alimlər dilimi kəsərlər mənim.
Sözümü asallar dar ağacından,
Özümün üstümdə əsərlər mənim.” deyən şair İbrahim İlyaslıya

“Ərk elə yavaş-yavaş,
O sözü mənə denən.
«Bacın ölsün, ay qardaş!»
O sözü mənə denən.

…Sirr açmağa naşı bil,
Bir igidin yaşı bil.
Qadınamsa kişi bil –
O sözü mənə denən.” deyəndə də özü idi FƏRQANƏ – səmimi, yanarürəkli…
Və mənə “Məni Fərqanəyə apar, Fərqanəyə apar məni” xoşməramlı ərkində bulunanda da özü idi, özü idi. Heyif, çox heyif, FƏRQANƏ qardaş Özbəkistanda, adaşı vilayətdə ola bilmədi, alındıra bilmədik bir türlü, gah belə oldu, gah elə… Ümid edirdim, o səfər baş tutacaq və şair şəhər adaşı ilə görüşəcək… biz də bu adaş görüşündən doğulan yeni şeirlərin zövqü-səfasını, savabanı bö¬lü-şəcəyik… Bir də, axı biz ona ölümmü yaraşdırırdıq? Yaraşdırmadığımız üçün də, tələsmirdik… Keşkə də, rəhmətlik Cabir Novruzun “Tələsin, insanlar!” nidalı çağırışına cavab versəydik, keşkə…– Ancaq o, özü özündəkini bilirdi – necəki sözündəkini bilirdi… o üzdən bir an öncə, bir an öncə xəyallarına, diləklərinə, planlarına, sabahlara can atırdı, can atırdı…

Oğlunun adını ÜLFƏT qoyan FƏRQANƏ…
Nəvəsinin adını SEVGİ qoyan FƏRQANƏ…

“Şairlər bölünməz, bütün olurlar,
Tüstüsü çıxmayan tütün olurlar;
Şair balaları yetim olurlar,
Siz məni qoymayın şair olmağa…” yazan FƏRQANƏ…

Başdaşı yonana deyən FƏRQANƏ ki:
“Yonduğun məzar daşları
Sənə dərd, azar verməsin.
Ay müştəri gözləyənim,
Heç Allah bazar verməsin”…

Həqiqətləri zalımca yazan, deyən FƏRQANƏ…
Bizim FƏRQANƏ, adı kimi fərqanə FƏRQANƏ…

Vəfatı da fərqanə oldu – bir rəsmi titulu, aşan-kaşan var-dövləti və arxada qoy¬duğu övladlarının, ailə mənsublarının alababat vəzifəsi olmayan bir xanım yazarın vəfatı sosial şəbəkənin Azərbaycan seqmentini tutmuşdu və bu tutqu hələ də davam edir, ortaq dostlarımızla yazışmamısz, danışmamız onun adını yad etmədən keçmir… O bu sayğını bilirdi hər halda, o bu sayğını görürdü – amma nə sağlığında, nə gözlərini işıqlı dünyaya əbədi yumduqdan sonra büruzə vermirdi… Bu sevgilər səmimiydi, onun oxucularının, həmkarlarının, dostlarının, hamının, ha¬mının göynərtisi, göz yaşları içdəndi, ürəkdəndi…
Özü də, karantin günlərində,
özü də Ramazan ayında,
özü də havanın çox isti vaxtında… o qədər insanın FƏRQANƏgilin həyətinə yığışdığını ki mən gördüm… ruhunun şad olduğuna dəli bir inamım var!
Tanrı o dünyanı versin, şair!
Şairə nə lazımdır? – istedad – varınıydı;
oxucu – varındı;
sevgi seli – bir daha, bir daha şahid olduq…
Daha bunlardan sonra yerinin Cənnət olmağına şübhəmi edəcəyik..?

25.05.2020

Oxunma sayı: 44

Sonsuz bir eşqə inanmaq — Şeirlər

Bizim Yazı Özbəkistanın istedadlı gənc şairi Rəhmət Babacanın şeirlərini təqdim edir:

1

Sentyabr, səssiz, aydın gecə
Qəlblərdə ehtiras, ürəkdə atəş.
Sonsuz bir eşqə inanmaq
Ovuca sığan bir iddia, amma cənnətə bərabər…
Bir quru ağaca sarılmaq belə
Titrək bir eşqi oyadar yuxudan.

Sevdiyim küçələrdə dolaşa bilmirəm,
Hər şey səni mənə xatırladır.
Saçlarının həsrətiylə yanan əllərim,
Atəşlərdə yansa da, buz parçasına döndü.
Heç kimin kömək etmədiyi payız
Yenə də öfkəylə, hirslə doldu…

Sən getdin,
izini də buraxmadın arxanca
Hüznün okeanlarda səssizcə dalğalandı,
Dərd içində dərd, nigaranlıq içində gülüş…
Gözlədim, qışdan sonraya qaldı bu gülümsəmə…

Sentyabr: Səssiz qəlb divarlarının
Həsrət və hüzn dolu dibsiz dərinlikləri…
Mənsə soyuq qışın bitməsini gözləməliyəm hələ
Baharın çiçəkləməsini arzulamalıyam…

2

İçdən xoşbəxtlik dilədim sizə
Və gələcəyinizə bütün saflığımla inandım.
Həyətdəki bütün nəsnələr də həyəcanla gözlədi sizi.
Xəyalınının və eşqinin yalan olduğunu gördü onlar da…
Parçalanmış,
Bir – birinə sarılmaq istəyən
Bir xoşbəxt cütlük anidən
Özlərinə atdılar acı bir işgəncənin qoynuna
Və ehtiras düşdü çalıların dodaqlarından…

Yağmurlarda yuyunan bir dərə seli
Döndü dalğaya, dalğın-dalğın axdı.
Elə sarsıldılar bu axmacadan,
Soyuq rüzgarlar da onları sıxdı…
Yerə sərilmiş buz billurları
Gözümüzü qamaşdırmağa başladı.

Eşqin dərmanı tapılmır indi
Təmiz havanın da buna gücü çatmaz.
Həsrətin və çöküşün komasında
İndi payız nəğmə oxuyur…
Ev olmaq xəyalların suya düşdü beləcə…

Özbək dilindən çevirdi: Tural Turan

Oxunma sayı: 147