Category Archives: YAZILAR

Dünya yazarlarından Azərbaycan Prezidentinə həmrəylik məktubu

Dünyanın bir qrup tanınmış şair, yazıçı və ədəbiyyatşünası Azərbaycan Prezidenti cənab İlham Əliyevə həmrəylik məktubu göndərib. Bu barədə, tanınmış yazar Əkbər Qoşalı məlumat verib. Ə. Qoşalı bildirib ki, məktub, Azərbaycanın könül dostu, qardaş Özbəkistanın nüfuzlu “Kitab dünyası” qəzetinin baş redaktoru, Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyi (DGTYB) Məsləhət Şurasının üzvü Xasiyyət xanım Rüstəmin təşəbbüsü ilə yazılıb. O qeyd edib ki, Xasiyyət xanım Azərbaycan Respublikasının Ermənistan tərəfindən məruz qaldığı elanolun­mamış müharibənin acı nəticə­lərinə, Azərbaycanın öz ərazi bütövlüyünü bərpa etməsinə, xalqımızın haqq işinə, bir sözlə, Azərbaycan həqiqətlərinə öncələr də biganə qalmayıb; necə deyərlər, candan-könüldən davranıb. O, düşmənin iyulda Tovuza hücumu vaxtı, Qarabağ ağrılarını, Azərbaycan həqiqətlərini mükəmməl poetik dillə ifadə edən “Adı Lalə idi o qızın” adlı poema yazıb.

Dünyanın müxtəlif coğrafiyalarında, fərqli ölkələrdə və şəhərlərdə yaşayıb-yaradan 14 tanınmış ədibin adları:

Gjeke Marınaj – ABŞ, Rudolf Marky – Albaniya,
Sungrye Han – Güney Koreya,
Biplab Majee – Hindistan,
John Farndon – İngiltərə,
Karlos Ernesto Garsia – İspaniya,
Rosalba Fantastico di Kastron – İtaliya,
Sovan Bhattacharya – Kəlküttə,
Daniela Andonovska-Trajkovska – Quzey Makedoniya,
Xasiyyət Rüstəm – Özbəkistan,
Vadim Teryoxin – Rusiya,
Mehmet Nuri Barmaqsız – Türkiyə,
Coşqun Qarabulud – Türkiyə,
Mai Van Phan – Vyetnam

Xasiyyət Rüstəmin təşəbbüsü ilə imza­ladığı məktubda, Azərbaycanın haqlı işinə dəstək, xalqımızın xarakterinə və mədəni irsimizə məhəbbət ifadə olunub.

Azərbaycan Prezidenti cənab İlham Əliyevə

Həmrəylik məktubu

Hörmətli cənab Prezident!

Bu gün ölkənizi narahat edən durum və bölgədəki savaş bütün dünyanı, eləcə də, biz şair-yazıçıları da narahat edir; amma Sizin güclü elminiz, mislsiz diplomatiyanız və xalqınıza olan sevginiz bizə sadəcə təskinlik vermir, əminik ki, xalqınızın, millətinizin qəlbində də sabahkı işıqlı günlərə, xoşbəxt gələcəyə ümid oyadır.

Əslində, biz – bütün dünya yazarları hər cür müharibəyə qarşı­yıq, ancaq Sizin durumunuz insanı düşünməyə vadar edir. Çünki Siz başqa bir ölkənin torpağı üçün savaşmırsız, özölkənizdə öz torpağınız üçün savaşırsız! Bütün siyasətçilərin vurğuladığı kimi, Sizin və Sizin xalqınızın başqa seçimi qalmayıb və ən son yol bu idi… – Azərbaycanın sabahı, xalqın gələcəyi üçün vuruşmağın vaxtının gəldiyi görsənir.

Azərbaycan xalqı dünyaya nə qədər dahilər, ulu alimlər verib. Azərbaycan gözəl insanları, qonaqpərvər xalqı ilə dünyayda məşhurdur; onların bu sınaq günlərində də, özlərinin təmkini və insansevərliyi ilə bütün dünyaya örnək olacağına ümidvarıq.

Sizi və mehriban xalqınızı ürəkdən dəstəkləyirik və bu xalqdan gələcəkdə də yeni dahilər yetişəcəyinə inanırıq.

***
Озарбайжон Президенти Жаноб Илҳом Алиевга
ҲАМДАРДЛИК МАКТУБИ

Ассалому алайкум, Жаноб Президент!

Бугун Мамлакатингизни безовта қилаётган аҳвол ва ҳудудий можаролар бутун дунёни ва шу жумладан, Биз шоир-ёзувчиларни ҳам ташвишга солмоқда. Аммо, Сиздаги кучли билим, беқиёс дипломатия ва Халкингиз – Миллатингизни севишингиз бизга таскин берибгина қолмай, халқингиз қалбида эртанги ёруғ кунларга, бахтли келажакка умид уйғотади.

Аслида Биз, Бутун Дунё Шоир-Ёзувчилари ҳар қандай урушга қаршимиз, аммо, Сиздаги ҳолат одамни ўйлашга мажбур қилади… Чунки, Сиз ўзга Мамлакат тупроғи учун эмас, Ўз юртингизда, Ўз тупроғингиз учун курашмоқдасиз! Бутун Сиёсатчилар таькидлаётгани каби, Сизнинг ва халқингизнинг бошқа танлови қолмаган ва энг сўнгги чора шу эди… Озарбайжоннинг эртаси, Халқнинг келажаги учун ҳаракат қилиш вақти келганлиги таькидланмоқда.

Озарбайжон халқи жаҳонни қанчадан-қанча даҳолар, улуғ Алломалар билан сийлаган. Озарбайжон ажойиб инсонлари, меҳмондуст халқи билан дунёга машҳур. Улар бугунги шундай синовли кунларда ўзларининг сабр-тоқатлари ва инсонпарварлиги билан бутун дунёга намуна бўлишларига умид қиламиз!

Сизни ва меҳрибон Халқингизни сидқидилдан қўллаб-қувватлаб, бу халқдан эртага кўплаб Даҳолар етишиб чиқишига ишонамиз.

Oxunma sayı: 342

Karabağ Azerbaycan’dır

Güngör YAVUZASLAN

Sen sus can Azerbaycan ben yanayım
Karalar bağlasın şanlı hilal tutsaktır bu diyar
Çırpınmasın Karadeniz

Tuna nehri yıksın etrafını
Sen sus can Azerbaycan ben yanayım
Şen yuvalarda kurulmasın sofralar
Vurulursa alaca gecede düğün davullar
Bir çadırdaysa göçer Azeri analar
Alınan nefes haram, yaşanan güne yanayım
Ah Baku gene bekler Nuri Paşayla neferleri
Bir konak yolda olsa gene laleler
Gence de düze çıksa kırmızı kalpaklar
Bir bayram günü gene yaşansa Karabağ’da
Şehitler sarsa bu toprakları Tenha Mezarlarda
Gene bir Vahabzade gelse şiirler yazsa
Bin atlı akıncılar koşsa gelse Mohaç Meydanından
Çocuklar gibi şen olsalar Kafkas dağlarında
Bir gece Genç Osman gelse kapılara
Allah Allah deyip açsa tutsak diyarları

Sen sus can Azerbaycan ben yanayım
Bir Şubat akşamı Hocalı da ağıtlar yükselirken
Uzaklardan bakan biz utanalım sen sus
Bir küçük göçmen Azeri oğul tutsun yakamdan
Sorsun bana yetim kalmasının hesabını
Sen Karabağ toprağı kara, dağı yeşil tutsak yanım
Dörtyüz milyonluk bir Türk Dünyasıyım
Tam sinemde yarasın sen kanarsın sen
Gece sussun, gün sussun, her şey anlamsız
Şehitlerim nöbete durmuş ayakta kefensiz
Haydi, çok sustun koca çınar ayaklan
Kurtulsun Karabağ bozkurtlarım dikilsin
Türk’e Türk dosttur tek böyle bilinsin
Çok ağladın şen olasın Azerbaycan
Karabağ kalasına ay-yıldız çekilsin.

Oxunma sayı: 325

Özümdən yol almışam, özümə yol gedirəm

Akif SƏMƏD

***
A bəxtəvər, elə bilmə
Yadam mən Akif Səmədə.
Dərd ha deyil, düşmür çiçək
Badamdan Akif Səmədə.

Anam məni daş doğmadı,
Gözlərində yaş doğmadı.
Ağac yaxın, daş doğmadı
Adamdan Akif Səmədə.

Çox da yollar buz-qarıymış,
Fələklər bizə yarıymış.
Bircə qarış yol varıymış,
Adəmdən Akif Səmədə.

* * *
Könlümə baxdım, görmədim,
Əfəndim, xocam, hardasan?
Ömür binama hörmədim,
Yüksəyim, ucam, hardasan?

Bir dağı aşıb qalmışam,
Eşqə yanaşıb qalmışam,
Yollarda çaşıb qalmışam,
Ələməm, xaçam, hardasan?

Eşqlə sərsəri gəzirəm,
“Mən”dən içəri gəzirəm,
Adəmdən bəri gəzirəm,
Buddayam, hacam, hardasan?

Akifəm, qəlbimdə ahım,
Qoy ahım olsun pənahım,
Bilmirəm nədi günahım,
Ay məndən qaçan, hardasan?

* * *
Nizama bax, düzgüyə bax,
Üzün üzə salamı var.
İnanmırsan – güzgüyə bax,
Gözün gözə salamı var.

Sağa enər, sola çıxar,
Dar dərədən yala çıxar.
İz deyilən yola çıxar,
İzin izə salamı var.

Hərə bir cür üsul bildi,
Hər üsulda qüsur bildi.
Allah dedi, Rəsul bildi,
Sözün sözə salamı var.

Xatirəmdə o çağ yanar,
Qoçaq ölər, qorxaq yanar.
Alovlanıb ocaq yanar,
Közün közə salamı var.

Akif ölər söz üstündə,
Muzd-babalı öz üstündə.
Qəbul edək göz üstündə,
Kimin bizə salamı var!

* * *
Sən kövrəlmə, ay atam,
Dözümə yol gedirəm.
Nə vaxtdı itib-batan
İzimə yol gedirəm.

Yanmaq yaraşır ömrə,
Qulam Allahdan əmrə.
Nəsimi, Yunus Əmrə
Sözümə yol gedirəm.

Daşda bitən kolmuşam,
Öz-özümü yolmuşam.
Özümdən yol almışam,
Özümə yol gedirəm.

* * *
Nə ağlarsan, dərdli bülbül,
Hələ ayın onu deyil.
Dostun yaxasız köynəyi,
Hər kişinin donu deyil.

Nə çoxdu şeytan nökəri,
Şərə işlədir təkəri,
Sözünü deynən çəkəri,
Hamı nəfsin xanı deyil.

Eşq mərifətdən anrıdı,
Aşiqə yiyə Tanrıdı,
Mərəkə hələ sonradı,
Ölüm ömrün sonu deyil.

* * *
Qurban yazıma, baxtıma,
Yayda da boran, qar eylər.
Qaldırar sultan taxtına,
Saldırar eldə xar eylər.

Odu çarə, odu naçar,
Aşiqlər çarədən qaçar,
İstər gülüşü gül açar,
İstər, zülfünü mar eylər.

Eşq gəlib neçə sənədi,
Eşqdi könlün sənədi,
Əğyar? Nə əğyar? O nədi?
Akifə neylər, yar eylər.

* * *
Uzanıb sübhə qədər,
Çəkirəm ah gecələr.
Gedir yenə qayıdır
Mənə sabah gecələr.

Gecəyə yiyə durmur,
Sabahın sağ sahibi.
Qaralar ağı yedi
Hardadı ağ sahibi.

Ulduzlar ulduz deyil,
Səbrim dara çəkilir.
Neçə bəyaz duyğunun
Üstündən qara çəkilir.

Görsəniz yoxam, deyin
Ay tək batmağa getdi.
Öldü deməyin, dostlar
Akif yatmağa getdi.

* * *
Bu halal yolnan, yoldaşnan
Şuşaya gedə bilmirəm.
Bir belə qohum-qardaşnan
Şuşaya gedə bilmirəm.

Qazağıq, özbəyik-Türkük
Tarixdə çoxuna görkük
Həsrətdə, dözümdə bərkik
Şuşaya gedə bilmirəm.

Uduzduq nədə, bilirəm,
Bilirəm, dədə, bilirəm.
Evimə gedə bilirəm,
Şuşaya gedə bilmirəm.

Şuşasız evim evdimi?
Dözən mənəmmi, devdimi?
Kimə söyləyim dərdimi?
Şuşaya gedə bilmirəm.

Şuşada güllər gülürmü?
Dağına duman gəlirmi?
Xudu müəllim bilirmi?
Şuşaya gedə bilmirəm.

Türk olmaq günahmı oldu?
Günahkar segahmı oldu?
Təbrizdən uzaqmı oldu?-
Şuşaya gedə bilmirəm.

* * *
Mən məni harda itirdim,
Mən məni kimdə gəzirəm?!
Mən məni darda itirdim,
Bilməyib gendə gəzirəm.

Bir sınıq könül yappadım,
Kimsədən tikə qappadım,
Günəşli gündə tappadım,
Dumanda, çəndə gəzirəm.

Bəlkə də simdə itirdim,
Ara him-cimdə itirdim,
Özümü kimdə itirdim,
Qayıdıb səndə gəzirəm.

* * *
Su kimi çəkilib getdim,
Nə fərqi yerə, ya göyə.
Dərdimi tapşırıb getdim,
Saza, kamana ya neyə.

Ağlamaynan mən öləndə,
Elə bil olmamışam heç.
Sevgi kimi, duyğu kimi,
Qəlbinə dolmamışam heç.

Mənli günləri yuxu bil,
Bir yuxuydu gəldi, getdi.
Nərgizdən gələn qoxu bil,
Bir qoxuydu gəldi, getdi.

Atilayım, Çilənayım,
Sorsalar atamız hanı?
Çaşma, ləngimə, təngimə,
Göstər beş-altı qoşmamı.

Dünyaya sözü olmadı,
Söylə ki, ürəkdən getdi.
Heç nədə gözü olmadı,
Gəlmişdi, ürəknən getdi.

* * *
Məni dostlarım öldürdü,
Düşmən dirildər, inşallah!
Baxma, ölüb gedib pələng,
Bir də nərildər, inşallah!

Azadlıq — dam dolu toyum,
Uyu, könlüm, rahat uyu.
Uzanar bir arpa boyum,
Ötən hər ildə, inşallah!

İzsiz-tozsuz öləcəyəm,
Elə demə, çiyələyim.
Uçub gedər kəpənəyim,
Qalar zər əldə, inşallah!

* * *
Namərdinsən, mərdinsən,
Mənim döyülsən, ömrüm.
Ya quşunsan, qurdunsan,
Mənim döyülsən, ömrüm.

Sultansan, qulun hanı?
Yolçusan, yolun hanı?
Bülbülsən, gülün hanı?
Mənim döyülsən, ömrüm.

Sərkərsən, qoşun hanı?
Atansan, daşın hanı?
Ağlarsan, yaşın hanı?
Mənim döyülsən, ömrüm.

Çölləri gəzəmmədim,
Gülləri üzəmmədim,
Əyildin, dözəmmmədin
Mənim döyülsən, ömrüm.

Akif Səməd qocadı,
Haqqı görən xocadı,
Haqqın yeri ucadı,
Mənim döyülsən, ömrüm.

* * *
Bu nə yeriş, bu nə nazdı,
Amandı, ay gedən, əylən.
Bu günlər yoxsa, sabahlar
Gümandı, ay gedən, əylən.

Gülə can verən arıyıq,
Yönü sevdaya sarıyıq,
Ölüm heç nədi, ayrılıq
Yamandı, ay gedən, əylən.

Açıb yasəmən kolları,
Açılıb bizə qolları,
Tanı getdiyin yolları,
Dumandı, ay gedən, əylən.

* * *
Yarəb, adamam adıma —
Sanıma yazığın gəlsin.
Bu dünya xandı, mən qulu,
Xanına yazığın gəlsin.

Bir ulu, bir qədim səsdim,
Bilmirəm niyə tələsdim.
Qılıncam, qınımı kəsdim,
Qınıma yazığın gəlsin.

Ay qarannıqdı, qar işıq,
Gecə-gündüzə yaraşıq,
Qanım qannara qarışır,
Qanıma yazığın gəlsin.

Nə oxuyur bu saz, bu tar?
Canımda qoymadı tutar.
Canımdan canımı qurtar,
Canıma yazığın gəlsin.

* * *
Güldən soruşan tapılmır,
Soruşurlar xardan məni.
Əkilməmiş ağacda nar,
Asın həmin nardan məni.

Yazını fələklər yazır,
Məzarı mələklər qazır,
Kətilim, kəndirim hazır,
Eləməyin dardan məni.

Çənim gəldi burum-burum,
Yolum daşdan hörüm-hörüm,
Mən çəkəni çəksin görüm,
Kim elədi yardan məni.

Hamımı azıb “babı”dı,
Çəkdiyim nə hesabıdı?
Yaşamaq gor əzabıdı,
Ölüm, qurtar gordan məni.

* * *
Elə divarlar aşmışıq,
Qardaş, ölüm nəmənədi?
Elə yüklər daşımışıq,
Qardaş, ölüm nəmənədi?

Ölüm nədi? — Adi divar,
Həllac Mənsur var, Hadi var.
Fağır ölümün adı var,
Qardaş, ölüm nəmənədi?

Sevənlər aşıq olmasa,
Qan bircə qaşıq olmasa,
Bu arvad-uşaq olmasa,
Qardaş, ölüm nəmənədi?

Güllər, çiçəklər dərmişik,
Guya pünhana sərmişik.
Məqbəri bizlər hörmüşük,
Qardaş, ölüm nəmənədi?

Doğru-düzünə yaşasan,
Halal sözünə yaşasan,
Ömrü özünə yaşasan,
Qardaş, ölüm nəmənədi?

Tural Adışirinin təqdimatında

Oxunma sayı: 607

Üstâda Mersiye – Taner Güçlütürk

Ramazan gününde terk-i diyar eylemek güzeldir üstâd
Güzeldir bir yörük oyasına eser düşerek gitmek
Ihlamurlar altında Necati ve Fahri beklerken seni
Güzeldir şimdi Üsküp’te bir Rumeli Türküsüyle uğurlanmak.

Ölmek güzeldir üstad, güzeldir ölmek oruç kokusuyla ağızlarda
Geriye
Sultan Murad Türbesi’ne çektirilmiş bir fotoğraf bıraktıysan yadigâr
Bir ömre değerdir şimdi Kosova ovasına yakışan.

Yörük köylerinde Türkçe düşer iftar sofralarına
Ve bir gelin iki kelime senden takar çeyiz oyalarına
Efe duruşunda şimdi yörük delikanlıları aziz hatırana
Ve Selanik’ten sarı saçlı bir oğlan koşar durur ebediyete varışına,
Kumrovecli bir çocuğun yeniden Türkçe nidâsısın düşüncelerine tercüman
Gökyüzünden yer yüzüne inen bütün yıldızları Turan’ındır her anın
Yedi yüz yılın tarihi gül serer ebediyete yol alışına bu akşam bir canın.

Ramazan gününde terk-i diyar eylemek güzeldir üstâd
Terk-i diyar eylerken peşinden kelâm düşen birilerini geriye bırakmak nicedir
Şiirlerin artık yanlız değil, onlar al beyaz çocukların yanaklarındadır
Yıkılsa da Radoviş’te Rumeli’nin bir temel taşı
Kızıl kına rengisin artık sen anaların avuçlarında yerine konmaz izin
Tutsun göçtü koca Balkan yörüğün yasını Melami dervişleri çilede susun
İlahi zikreylesin peşinden romanını bitirdi İlhami Emin bugün.

Velhasıl bir bahar akşamı terk-i diyar eylemek güzeldir üstâd, zemzemi
Yeşiller tazeyse, açmışsa arguvanlar, yaprağa yeniden durduysa Gülçınar neferi
Git!
Bizim buralarda çirkeflere rağmen hâlâ biraz umudumuz var
Hep varsın, Fatihan’ın aziz hatırası var, içinden akan Manastır türküleri yankılansın
Demedim mi sana üstâd, demedim mi kalktı bak sana bütün sınırları şu an kâinatın
Elinde soğan görmez misin seni bekler şimdi o güzel yakışıklı oğlanın
Koş üstâd koş ölmek güzeldir baharda her an
Savaşacağız biz merak etme son yörük olarak kalsak da.

Kocacık’ta o ev bizimdir, Aliş’indir, kaşları kare, kırmızı gülünde alı var
Ohrid’ten, Kalkandelen’den çınarlar Prizren çınarına dal sarar
Hâlâ biraz umut var, git dönmeden geri, bizde Ali Rıza şiarı var
Sen bir desensin artık sarı, pembe, kırmızı fistanlarda yaşayan
Mavi gözlü çocuklar emanetimiz, bozkurtun mavi gözlerine durma yelken aç
Ramazan’da oruçlu ölmek bize de olsun senden nâsip yadigâr.

Üsküp Radyosu dursun hüzzam makamına, Tefeyyüz yaksın ışığını daima
Merkez Jupa indirsin bayrağını bugün yasımız var
Yasımız var Manastırın kızları gülmeyin, çalmayın durun
Çeşmelerini akıtın Yaşar Paşa’nın serintletsin kanayan divanlarını Rum’un
Kalksın kazlar Gostivar’ından Şar’ından İlhami’yi uğurluyoruz bugün
Sen bir Prizren ağıdısın artık zambaklardan damlayan o mukîm hüznün.

Çıkmış uğurluyor yörük atları, şahlanır durur
Şahlanın atlar şahlanın bir devri daha kapanıyor o kalenin surun
Bu nice yaprak dökümüdür baharda durmaz düşer yarrâbi Rum’un!?
Ramazan’sa, baharsa, gitmek hiç bu kadar Hüdavendigâr olmadı bugün.

Dr. Taner Güçlütürk, 29 Nisan 2020, Çarşamba
“Terki diyar eyleyen İlhami Emin’in aziz hatırasına ithafen…”

Oxunma sayı: 308